Τα παράσιτα στο ανθρώπινο σώμα οδηγούν στην ανάπτυξη σοβαρών ασθενειών. Οι επιβλαβείς επιπτώσεις τους επηρεάζουν σημαντικά το προσδόκιμο ζωής.
Σύμφωνα με έρευνες, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι είναι φορείς ορισμένων παρασίτων (από τα πιο μικρά, τα οποία είναι ορατά μόνο στο μικροσκόπιο, έως τις ταινίες 10 μέτρων). Δυστυχώς, τα παράσιτα δεν ζουν μόνο στα έντερα. Ο βιότοπός τους περιλαμβάνει: τον εντερικό σωλήνα, τον μυϊκό ιστό, την καρδιά, το αίμα ακόμα και τον εγκέφαλο, καθώς και άλλα ζωτικά ανθρώπινα όργανα.
Κανείς, ούτε ένα άτομο στον κόσμο δεν έχει ανοσία από παράσιτα που εισέρχονται στο σώμα του. Επιπλέον, δεν έχει σημασία η ηλικία του ατόμου (είτε είναι παιδί είτε ενήλικας) και η κατάσταση (πλούσιος, φτωχός, διάσημος, άγνωστος κ.λπ.).
Τύποι παρασίτων
Για παράδειγμα, υπάρχουν παράσιτα όπως τα αγκυλόστομα. Κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους, σίγουρα θα επισκεφθούν σχεδόν όλα τα όργανα του σώματός μας. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί οι προνύμφες αγκυλόστομων, όταν εισέρχονται στο έδαφος από τα κόπρανα, παραμένουν βιώσιμες για αρκετές εβδομάδες. Και, αν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου καταφέρουν να περάσουν στο ανθρώπινο δέρμα, θα το ροκανίσουν και, έτσι, θα μπουν στα αιμοφόρα αγγεία. Και με τη ροή του αίματος θα μεταφερθούν στους πνεύμονες. Μόλις αυτές οι προνύμφες βρίσκονται στα κυψελιδικά τριχοειδή αγγεία, εισέρχονται στις κυψελίδες των πνευμόνων για να ανέβουν στην αναπνευστική οδό. Στη συνέχεια θα μπουν στον φάρυγγα και θα καταποθούν. Ταυτόχρονα, σε όλο το ταξίδι τους κυριολεκτικά ροκανίζουν το δρόμο τους. Για να ροκανίσει τους πνεύμονες, τα έντερα και τα αιμοφόρα αγγεία μας, η φύση τα προίκισε με τέσσερα προεξέχοντα δόντια σε σχήμα αγκίστρου. Μόλις εισέλθει στα έντερα, ο αγκυλόστομος, τρέφεται με αίμα, μπορεί να παραμείνει εκεί για έως και 14 χρόνια, χάρη στο ροκάνισμα του εντερικού βλεννογόνου. Σύμφωνα με έρευνες, σήμερα περισσότεροι από 650 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο προσβάλλονται από τη νόσο του αγκυλόστομου.
Ένα άλλο παράσιτο, ο αλβεόκοκκος (κατηγορία ελμινθών) δημιουργεί συγκεκριμένους σχηματισμούς στο σώμα - πτερύγια. Αυτή είναι μια κάψουλα που αποτελείται από μια συλλογή μικρών φυσαλίδων, η οποία ονομάζεται alveococcus finna. Σε αυτή την περίπτωση, οι φυσαλίδες δεν περιέχουν υγρό. Αναπτύσσονται σε ανθρώπινο ιστό μέσω της εξωτερικής εκβλάστησης και είναι παρόμοια με έναν κακοήθη όγκο. Αυτή η ασθένεια εμφανίζεται ως κακοήθης σχηματισμός. Η κυψελοκοκκίαση είναι σπάνια, αλλά επηρεάζει κυρίως το ήπαρ και τον εγκέφαλο. Οι κόμβοι των κυψελίδων φτάνουν τα 15 cm σε διάμετρο. Αυτός ο τύπος ελμινθίασης είναι δύσκολο να διαγνωστεί. Επομένως, η διάγνωση στις περισσότερες περιπτώσεις γίνεται σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν η χειρουργική επέμβαση δεν είναι πλέον δυνατή.
Όλα τα παράσιτα είναι ανελέητα και αχάριστα. Για να παραμείνουν στο «σπίτι του κυρίου» για όσο το δυνατόν περισσότερο, καταφεύγουν στη χρήση ακονισμένων γάντζων, μανταλάκια, πλάκες - δόντια από χιτίνη (η πυκνότητα μοιάζει με νύχι) ή σκληρές τρίχες από σύρμα (whipworm). Αυτές οι μοναδικές συσκευές τραυματίζουν συνεχώς τους βλεννογόνους της γαστρεντερικής οδού, φορτώνουν το συκώτι με απόβλητα, αφαιρούν τροφή από ένα άτομο, γεγονός που μειώνει την ανοσία, αναστέλλοντας τους ωφέλιμους μικροοργανισμούς. Η ζωτική δραστηριότητα των βακτηρίων που συνθέτουν τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β, καθώς και των βακτηρίων γαλακτικού οξέος και των βακτηρίων δότη ιντερφερόνης, αναστέλλεται. Και όλα αυτά είναι εντερική ανοσία, δηλαδή σχεδόν οι μισοί από όλους τους ανθρώπινους ανοσολογικούς μηχανισμούς.
Χάρη στο μοναδικό μας καμουφλάζ, μπορούμε να είμαστε απαρατήρητοι από δύο ή περισσότερα είδη παρασίτων ταυτόχρονα. Στο συκώτι - λάμβλια, στα έντερα - στρογγυλά σκουλήκια. Μάλιστα, ένας τεράστιος αριθμός ασθενών με αναιμία, χρόνια κόπωση, παγκρεατίτιδα, άσθμα, αλλεργία, δυσβακτηρίωση, χολολιθίαση και άλλους αποδεικνύεται ότι έχει προσβληθεί από παράσιτα.
Αν μιλάμε για συμπτώματα μόλυνσης από παράσιτα, μπορεί να μην εμφανιστούν καθόλου. Παρά την εισβολή, ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται απόλυτα υγιές εάν έχει καλή ανοσία. Θα είναι πράγματι υγιής για κάποιο αυστηρά ατομικό χρόνο. Στη συνέχεια, καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί (λόγω στρες, ασθένειας, χειρουργικής επέμβασης), το παράσιτο θα αρχίσει να στέλνει ασθενή σήματα. Χαρακτηρίζονται από σπυράκια στο δέρμα, δύσοσμα ούρα, επίμονο βήχα με καθαρούς πνεύμονες, χαλαρά κόπρανα με έντονη οσμή ή δυσκοιλιότητα, σχηματισμό αερίων και κακοσμία. Η πιο εντυπωσιακή εκδήλωση θεωρείται το νυχτερινό τρίξιμο των δοντιών (βρουξισμός). Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν σάλια, διεστραμμένη όρεξη (νύχτα ή ακόρεστη πείνα), λαχτάρα για φαγητό (όξινα και γλυκά φαγητά) και ρέψιμο αέρα. Μερικές φορές μπορείτε να συναντήσετε άτομα με αυξημένη όρεξη, ενώ χάνετε βάρος. Δυστυχώς, ο αριθμός των πιθανών συμπτωμάτων είναι σχεδόν ατελείωτος. Τα παράσιτα είναι τόσο «πονηρά» που συγκαλύπτουν την παρουσία τους με συμπτώματα των πιο κοινών ασθενειών.
Παράσιτα που μπορούν να ληφθούν από κατοικίδια
Τα κατοικίδια μπορούν να μας δώσουν όχι μόνο την αγάπη και τη στοργή τους, αλλά και άλλα, πολύ λιγότερο ευχάριστα «δώρα». Για να μην μελετήσουν οι γιατροί πρακτική παρασιτολογία για το σώμα μας, είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τι ακριβώς μας απειλεί και πώς να το αντιμετωπίσουμε.
Ασκαρίαση
Ποιος μεταδίδει; Γουρούνι, γάτα, σκύλος, άνθρωπος. Με τα κόπρανα, το παθογόνο εισέρχεται στο έδαφος και από αυτό στον άνθρωπο μέσω άπλυτων χεριών και λαχανικών. Συχνά είναι και τα κρούσματα μετάδοσης της ασκαρίασης μέσω φράουλας, οι οποίες δοκιμάζονται άπλυτες στην αγορά. Ο Ascaris ζει στο λεπτό έντερο ενός ατόμου για έως και 2 χρόνια, τρώγοντας χρήσιμες ουσίες και το δηλητηριάζει με τα προϊόντα της ζωτικής του δραστηριότητας. Τα αυγά Ascaris ζουν στο έδαφος έως και 10 χρόνια.
Συμπτώματα: αδυναμία, αλλεργίες, εξάνθημα, κακή όρεξη, απώλεια βάρους, νευρικότητα, κακός ύπνος. Με έναν υγιεινό τρόπο ζωής, μπορεί να μην υπάρχουν συμπτώματα. Εάν τα σκουλήκια έχουν πολλαπλασιαστεί και έχουν εισέλθει στην αναπνευστική οδό, είναι πιθανός ο βήχας.
Τι να κάνετε: Οι σπόροι κολοκύθας είναι χρήσιμοι ως προληπτικό κατά των ασκαρίδων - μια χούφτα την ημέρα. Εάν υποπτεύεστε ασκαρίαση, κάντε έλεγχο των κοπράνων σας στην κλινική. Αυτή η ασθένεια αντιμετωπίζεται με αντιπαρασιτικά δισκία.
Giardiasis
Ποιος μεταδίδει; Ο φυσικός φορέας της Giardia είναι η γάτα. Μπορεί επίσης να είναι μολυσμένο χώμα ή νερό σε πηγάδι. Μπορεί να μεταδοθεί από τον άνθρωπο μέσω βρώμικων χεριών. Συχνά συμβαίνει στα παιδιά.
Συμπτώματα: Το Giardia εγκαθίσταται στο δωδεκαδάκτυλο, φράζει τους πόρους από τη χοληδόχο κύστη και το πάγκρεας (ορατό στον υπέρηχο), αυτά τα όργανα ενοχλούν τον ασθενή, η τροφή δεν χωνεύεται και απορροφάται καλά, κακή όρεξη.
Τι να κάνετε: πάρτε το σκαμνί στην κλινική. Εάν η διάγνωση επιβεβαιωθεί, ο γιατρός θα συνταγογραφήσει χάπια. Μην προσπαθήσετε να διώξετε τη Giardia με το "vormil" - δεν έχει καμία επίδραση σε αυτούς. Η γάτα πρέπει επίσης να υποβληθεί σε θεραπεία: αγοράστε Drontal ή Droncid σε κτηνιατρικό φαρμακείο, δώστε ανάλογα με το βάρος, σύμφωνα με τις οδηγίες, μία φορά κάθε 3 μήνες.
Τοξοκαρίαση
Ποιος μεταδίδει: ένας σκύλος, μερικές φορές μια γάτα. Αυτός είναι ένας κυνικός στρογγυλός σκώληκας που δεν ριζώνει στα έντερα του ανθρώπου, αλλά διεισδύει στο αίμα, τρέφεται με τις πρωτεΐνες του και απελευθερώνει τοξίνες εκεί. Συχνά επηρεάζει τα παιδιά.
Συμπτώματα: τα ίδια όπως και για άλλα παράσιτα, αλλά δεν υπάρχει τίποτα στα κόπρανα. το αίμα πρέπει να εξεταστεί. Μερικές φορές η τοξοκάρα εισέρχεται στα μάτια μέσω της κυκλοφορίας του αίματος και ένα άτομο μπορεί να τυφλωθεί. Ένας οφθαλμίατρος μπορεί να δει το παθογόνο στο βυθό.
Τι να κάνετε: εάν έχετε οποιαδήποτε υποψία, πηγαίνετε στην κλινική για εξέταση. Η τοξοκαρίαση είναι εύκολο να θεραπευθεί, απλά είναι δύσκολο να βρεθεί και να υποψιαστεί.
Τοξοπλάσμωση
Ποιος μεταδίδει: γάτα. Το παθογόνο ζει στο αίμα.
Συμπτώματα: μερικές φορές - ελαφρύς πυρετός, αδυναμία, διόγκωση του ήπατος, κόπωση, μυϊκός πόνος, πονοκέφαλος. Συχνά δεν υπάρχουν συμπτώματα, υποφέρει μόνο το πιο αδύναμο όργανο. Ούτε θα υποψιαστείτε τίποτα από τη συμπεριφορά της γάτας, αλλά μπορείτε να φέρετε τα κόπρανα της γάτας για ανάλυση σε ένα κτηνιατρείο.
Τι να κάνετε: πηγαίνετε στην κλινική.
Διροφιλαρίαση
Ποιος μεταδίδει: σκύλοι, κουνούπια. Μετά το δάγκωμα ενός άρρωστου σκύλου, το κουνούπι δαγκώνει ένα άτομο και μεταδίδει το παθογόνο. Η προνύμφη μεγαλώνει, ταξιδεύει σε όλο το σώμα και σταματά κάτω από το δέρμα ή στο μάτι. Υπήρξε μια περίπτωση που ένα σκουλήκι διαστάσεων 23 εκατοστών βγήκε από το μάτι μιας γυναίκας. Σε ένα άτομο δεν μπορούν να ζήσουν περισσότερα από 3 παράσιτα την ίδια στιγμή.
Συμπτώματα: μεταναστευτικός υποδόριος όγκος, αίσθηση κίνησης σε αυτόν.
Τι να κάνετε: πηγαίνετε στην κλινική στο τμήμα μολυσματικών ασθενειών ή σε έναν χειρουργό για να το αφαιρέσετε. Παρακολουθήστε τον σκύλο: αν περπατά αδύναμος, νυσταγμένος ή σέρνει τα πόδια του, αυτό είναι ήδη λόγος για υποψία. Το 60-80% των αδέσποτων σκύλων έχουν προνύμφες διροφιλαρίωσης. Η θεραπεία τέτοιων άρρωστων ζώων συνήθως δεν πραγματοποιείται, αφού δύο στους τρεις σκύλους πεθαίνουν από τοξικά φάρμακα και αυτός που επιζεί δεν θεραπεύεται πλήρως. Μέθοδος πρόληψης: δίχτυα παραθύρων και απωθητικά κουνουπιών.
Κατά των στρογγυλών σκουληκιών και της Giardia, πάρτε ένα μικρό κεφάλι σκόρδο ή 2 μεγάλες σκελίδες, ψιλοκόψτε, ρίξτε μισό λίτρο ζεστό γάλα σε ένα θερμός όλη τη νύχτα. Το πρωί μπορείτε ήδη να πίνετε μισό ποτήρι πριν από τα γεύματα τρεις φορές την ημέρα για 10 ημέρες. Η συνταγή είναι κατάλληλη για έγκυες γυναίκες για τις οποίες αντενδείκνυνται τα αντιπαρασιτικά δισκία. Το σκόρδο δεν έχει καμία επίδραση στο σκουλήκι του σκύλου γιατί ζει στο αίμα και όχι στο πεπτικό σύστημα.
αυτοάμυνα
- Πριν φάτε, πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι, σαπουνίζοντας δύο φορές.
- Τα λαχανικά και οι φράουλες πρέπει να πλυθούν με τρεχούμενο κρύο νερό, να ξεφλουδιστούν, να τοποθετηθούν σε 1-2 στρώσεις σε ένα σουρωτήρι, να περιχυθούν με βραστό νερό και να ξεπλυθούν αμέσως με κρύο νερό για να αποφευχθεί η καταστροφή της βιταμίνης C.
- Αντιμετωπίστε τα κατοικίδια ζώα περιοδικά για παράσιτα. Πλύνετε τα χέρια σας μετά.
- Εάν έχετε ένα ζώο στο σπίτι, μερικές φορές ελέγξτε τον εαυτό σας για παράσιτα και ελέγξτε τα παιδιά σας, ειδικά εάν αισθάνεστε αδύναμοι, αλλεργικοί ή έχετε έλλειψη όρεξης τον τελευταίο καιρό
Λοιπόν, εάν εξακολουθείτε να αρρωστείτε, επικοινωνήστε με έναν επαγγελματία γιατρό το συντομότερο δυνατό. Ένας έμπειρος ειδικός θα συνταγογραφήσει μια πορεία θεραπείας που θα σας βοηθήσει να ανακάμψετε το συντομότερο δυνατό.